Menu

Google Analytics statistieken

gegenereerd door GADWP 

© 2012 BlogName - All rights reserved.

Firstyme WordPress Theme.
Designed by Charlie Asemota.

ASS enzo

10 januari 2014 - Author: Ingrid
Altijd voel je dat je kind net dat beetje anders is, niets minder dan de rest maar anders. Andere reacties, vanzelfsprekende dingen moesten hem geleerd worden. ADHD zegt een juf van school, ook de kinderpsycholoog vindt dit… Maar nee voor mijn gevoel is het dat niet, nou ja misschien wel maar niet alleen.. er is meer.. dan 2 jaar Bezig met onderzoeken/artsen etc.. barst de bom op school. de koek is op regulier onderwijs lukt niet meer.. Hij is meer thuis (of bij oma) dan op school.. nog een onderzoek en dan is het stress niveau zo hoog dat er geen aangeleerd gedrag meer tegen op kan.. dus toch Ass…. Pdd-nos en ADHD beide overduidelijk fors aanwezig.. Dus toch… Dankzij inzet van school een crisis plek op cluster 4 voor hij helemaal niet meer naar school gaat. En dan wonderbaarlijk genoeg.. Hij wil weer naar school.. Hij gaat met plezier en de enorme verlatingsangst maakt een stapje opzij om school toe te laten.. Een enorme stap. Op school kan hij het masker laten vallen die hij jaren ongemerkt opgebouwd heeft, nou ja ongemerkt ik zag en voelde het wel, maar kon het niet tegen houden omdat het noodzakelijk was om te functioneren. Nu het masker afvalt zie ik nog meer hoe hij op zijn tenen liep om op regulier onderwijs mee te komen.  Nu ineens is anders zijn niet meer zo anders, de hele klas is wel anders dan anders. Het gevolg is wel heel duidelijk. Met schoolovergang is het masker achtergelaten. Ineens zien we nog meer autistiform gedrag zoals dat zo mooi heet.  Een stap overwonnen, maar nu de diagnose duidelijk is duidelijk nog steeds een lange weg te gaan. de speltherapie is ondertussen afgelopen, de structuur in huis is duidelijk zo ook alle picto’s. maar we zijn er nog niet.. in het doolhof van de wereld van Ass en ADHD gaan we onze weg zoeken.. Wat past het beste bij hem.. Wat zal hem en ons hele gezin helpen.. Maar ook wat helpt ons duidelijk niet..
Ons gezin is heel normaal, een mama, stiefpapa, jongen en een meisje.Met niet te vergeten een papa en stiefmama die ook een rol spelen. Maar ons gezin is ook heel bijzonder, we leren de wereld te bekijken door een autibril.. We leren dingen te zien, te ervaren en te leren om al het moois uit het leven te halen. dit danken we aan onze bijzondere Brennan, een bijzondere slimme jongen van 8 die net een beetje anders is en mag zijn..

Share Button

Geen reacties - Categories: Autisme Blog