• Autisme Blog

    Het hulpverleningsland bos

    Daar sta je dan aan de rand van een groot bos, alle bomen lijken verschillend maar het zijn allemaal bomen. Uiteindelijk hoop je aan de top van een boom te kijken om zo alles te kunnen overzien welke weg je kan gaan bewandelen. Het bos staat in dit geval voor hulpverleningsland, de bomen staan voor elk een andere instantie of hulpverlener. Zo voelt het ongeveer als je aan een diagnose traject begint, vermoedens worden uitgesproken, de stap eindelijk gezet en dan sta je daar.. Op zoek naar de juiste instantie die in het bos van instantie weinig van elkaar te onderscheiden is. Elke instantie/ boom ziet er net even weer…

  • Autisme Blog

    Blokkeerstand

    Ineens is daar de blokkeer stand.. ineens kreeg ik mijn zoon neit op zijn fiets.. Geduldig probeerde ik te zorgen dat hij wel op zijn fiets zou stappen dit werkte niet.. blokkeer stand bleef… nouja dan eerst even een dingetje ophalen in de straat om de hoek, met de mededeling, ik hoop dat je zo zelf die kant op komt… Meestal werkt dit want hij wil niets liever dan bij mama zijn.. Maar nee hoor, duurde maar paar minuten maar hij stond nog steeds op zelfde plek.. niets leek te helpen, geduldig niet, praten niet, lief blijven, maar ook boos worden hielp niet, op een gegeven moment is de wanhoop…

  • Autisme Blog

    Wanneer had u het gevoel dat uw kind anders was?

    Daar zit je… Aan het zoveelste buro, tegenover wederom een kinderpsycholoog.. even een intake… al jaren zijn het dezelfde vragen, al jaren ook dezelfde antwoorden, want over hoe het ging toen je kind klein was veranderd niet veel. Voor de eerste maal krijg ik echter de vraag; “wanneer had u het gevoel dat uw kind anders was?” Je gaat in je geheugen graven, maar dit vind ik zo’n lastige vraag…. Bij mijn oudste was het een gevoel, dat eigenlijk vanaf het begin wel aanwezig was, maar ja de eerste dus wat wist ik nu.. maar de eerste afspraak voor onrust bij hem was rond 6 maanden bij de huisarts.. Mara…