Archief | juli 2018

Selfie

Typisch beeld voor een dagje weg, de oudste met mijn camera om zijn nek, verstopt achter de camera neemt hij de wereld in zich op door een lens. Het helpt hem om wat meer te kunnen filteren, en het geeft mij een kijkje van de wereld die hij ziet, van 1 ding kan hij wel 20 verschillende foto’s maken, net een ander klein detail in het midden. Alle kleine details worden op de foto gezet. Bij het terug kijken van de foto’s zie je pas echt hoeveel tijd het kost het totale plaatje bij elkaar te puzzelen, en geeft het me een inzicht waar hij die dag van genoot en wat het moeilijkste was. Het geeft een beeld hoe hij zijn zusje ziet, en het geeft weer of hij zelf ontspannen was of niet. Een prachtig experiment om ook eens zelf uit te proberen met je eigen kind. Geef eens een camera en kijk wat er gebeurt, laat je leiden, observeer en leer..
En soms gebeurt er iets… ineens een selfie en mogen we eindelijk hem eens echt in de ogen kijken…

foto van ASS-enzo.
Share Button

Trots!

Zo moeizaam als alles al dagen/weken liep. Zo goed ging vandaag… Supertrots op mijn grote knul. Natuurwater is normaal echt een hele dikke nee.. Met kleine stapjes begonnen en het eindigde met BOMMETJE !
Met de belofte van laptop mee op voorwaarde dat je wel af gaat koelen desnoods in peuterbadje waar kraanwater inzit ging hij mee. Stap 2 was dobberen op een grote band. Alleen billen die het water raken.. Dat was de grootste stap want ineens klonk er plons naast me en sprong hij van het vlot naast zijn band zo het water in.. Even nog een momentje dat iets niet ging zo als verwacht maar uiteindelijk 5 minuten voor sluitingstijd het water pas uit. Al tijden lukt natuurwater niet en vandaag een enorme angst overwonnen!!

foto van ASS-enzo.
Share Button

Punthoofd.

Wanneer gedachten de boel overnemen, je emoties alle kanten opvliegen en de spanning toeneemt.
Wanneer je niet meer weet wat je wanneer voelt, en je gedachten vinden dat je je anders horen te voelen.
Wanneer het chaos is in je hoofd.
Wanneer je wel wilt maar niet meer weet hoe.
Wanneer je niet meer mag genieten omdat ook dat gevoel te veel is in je hoofd.

Chaos, drukte een punthoofd..
Elk klein dingetje kan zorgen voor een blokkade..
Hoe moet je je eigenlijk voelen op je verjaardag?
Hoe ga je om met goed nieuws, de angst die eromheen hangt is nog niet direct weg, kan je dan wel blij zijn?
Hoe ga je om met deze warmte als alle prikkels 10 keer zo hard binnen komen?

Kon ik je maar helpen, maar nu is het even te veel.
Kon ik even wat gedachtes wegnemen, maar er komen meteen weer nieuwe.
kon ik je maar in mijn armen nemen en je druk geven, maar het is te warm.

Angst, boosheid, verdriet ze strijden allemaal om een plekje.. Je wilt rust, en zoekt je plekje op maar ook daar is warmte..
Alles wat elkaar versterkt, en alles wat te veel is..
Ik leef mee, help waar ik kan, maar toveren lukt me niet, samen vinden we een weg, en hopen we onze weg weer te vinden door het nu tropische regenwoud aan gevoelens en overprikkeling.

foto van ASS-enzo.
Share Button

Een jaar ouder.

Weer een jaar ouder… Weer een jaartje verder, de jaren tellen door terwijl de ontwikkeling wat langzamer verloopt. Waar een ieder roept het gaat zo snel nemen ze bij mij de tijd. Heerlijk dat ik er lang van kan genieten.
Jarig zijn is wel elk jaar een dilemma, hoe vieren, waar vieren met wie en wanneer. In de zomervakantie jarig zijn is al lastig want trakteren en kinderfeestje moeten al eerder, al wil de oudste niet trakteren en al helemaal geen kinderfeestje. Maar ondanks dat ze eigenlijk geen drukte willen blijven het wel kinderen. Heel klein vieren geeft veel rust, maar stiekem missen ze wel de cadeautjes die ze van anderen wel horen en zien. Dit jaar vierden we het tijdens een weekendje weg met opa en oma. Opa en oma hadden super meegedacht door een huisje te boeken in een park dat voor de kinderen bekend was. Vrijdag hebben we het huisje leuk versierd, en zaterdag nog een klein cadeautje ( groter cadeau al eerder gekregen ivm spanning) en taart.. Geen drukte, heerlijke relax. En hoewel het relax is en er geen enorme overprikkeling is en ze geen stress hebben van het gebeuren missen ze wel een beetje de aandacht en dus de cadeaus want ja hoewel ze 11 en 13 worden zijn ze sociaal emotioneel toch echt een stuk jonger. Gelukkig waren er bij thuiskomst kaartjes dankzij Post voor kanjers. Elk kaartje bewondert, elke tekst gelezen, van de kaartjes straalt uit dat ze met liefde uit gezocht zijn en vaak zelf gemaakt. In de kamer hangen weer heel veel juweeltjes aan kaartjes die de kinderen maar ook mij steun, kracht en vooral het gevoel geven dat er aan ze wordt gedacht!

foto van ASS-enzo.
foto van ASS-enzo.
Share Button

Vakantie

De vakantie is aangebroken. Het warme weer houdt aan dus we zijn veel buiten te vinden. Buiten waar mensen een mening hebben, een oordeel hebben en soms ook geven. Buiten waar ons veilige wereldje soms wat deuken incasseert maar soms ook kan groeien.
Het is weer zoeken naar de balans tussen meegaan in de maatschappij en jezelf gewoon kunnen zijn. Waar we dagelijks de afweging maken in wat die dag mogelijk is, wat nodog is en wat we voor die dag kunnen laten gaan.
Buiten waar voor ons allen ineens heel duidelijk is waar de verschillen zitten, waar de moeilijkheden zitten maar ook waar de krachten liggen.
We doen uitstapjes, genieten van het weer maar hebben daar ons eigen weg in gevonden en soms lijkt het even allemaal soepel te gaan, maar eigenlijk gaat niets vanzelf.
Er zijn dagen dat de moed me even in de schoenen zakt en ik eigenlijk gewoon wil zeggen we doen niets en ook ik blijf lekker op de bank hangen.. Het gevolg daarop is echter te voorspellen als een dag waaraan we allemaal geen fijn gevoel over houden. Dus geef ik mezelf de figuurlijke schop onder de komt, haal ik diep adem, neem een moment voor mezelf, even alleen onder de douche de zorgen afspoelen in de hoop dat dit even ongestoord kan ( mama staat even 10.minuten uit). Daarna vol goede moed wordt het plan concreter gemaakt, aangepast aan de behoeftes van beide kinderen van dat moment en met de energie die we ergens toch weer op hebben kunnen duikelen starten we de dag…
En zo zit ik hier nu, in drievliet, op een niet te drukke dag en terwijl mijn dochter klaar zit voor ondertussen denk ik wel de 50e piratenshow, zit ik met mijn zoon een stukje verderop aan een picknicktafel waar hij met lego en hotwheels speelt. 1 van de piraten kwam.nog even een praatje met hem maken, zocht even toenadering in zijn wereldje, kreeg een net antwoord maar bleef aan zijn grens staan voor een dichte grenspost. Op onze manier genieten we, we hebben met een lange weg geleerd dat niets gaat zoals je het normaal zou verwachten. Soms komen we er weer achter wat juist wel en niet werkt en niets lijkt vanzelf te gaan, maar het gaat zoals het gaat en dat willen veranderen kost ons meer energie dan dat het oplevert.
We kijken naar de mogelijkheden, passen aan waar nodig maar proberen mee te gaan met de wereld om ons heen zonder onszelf te verliezen. En voor nu kan ik genieten van mijn 2 prachtige ruwe diamanten die we stukje bij beetje steeds meer zien stralen zolang we de veiligheid geven die ze zo hard nodig hebben.

foto van ASS-enzo.
Share Button