• Autisme Blog

    Eenzaamheid

    Van het weekend overviel het me even hart. De eenzaamheid. Iets wat je niet ziet aan de buitenkant, waarbij vele denken aan ouderen. Maar overal komt het helaas voor. Ook bij ouders van een geweldige, maar zorgintensieve kinderen ligt eenzaamheid op de loer. Niet bij iedereen, maar volgens mij wel bij vele. Maar het blijft een beetje een taboe.. want toegeven dat je eenzaam.bent is niet makkelijk. En dan zit je daar op de bank, de kinderen niet thuis, en tegen de mensen om je heen, collega’s, familie zeg je; “ja inderdaad even lekker bijtanken nu de kinderen bij papa zijn, even tijd voor mezelf, even rust.” Maar dan zit…

  • Autisme Blog

    Tekenen

    De dag na een groot overleg, het hoofd nog vol, over de vervolgstappen, welke groei er is, waar nog extra ondersteuning nodig is, maar vooral ook een gesprek over een bijzondere jongen met een hoofd en lichaam vol verschillende ontwikkelingsleeftijden, een bijzondere jongen die een bijzonder begeleiding nodig heeft om zichzelf te kunnen zijn en te ontwikkelen… Een dag erna en nog er vol van, maar wel wat leuks op de planning. Een workshop tekenen als communicatie… En laat nu net die bijzondere jongen, die zoon van mij thuis zijn vandaag (zoals elke woensdag). Die mag dus gezellig mee.. Maar ohh wat is dat spannend.. Verstopt in zijn hoodie, wat…

  • Autisme Blog

    genieten van dat wereldje

    Wat kan ik enorm genieten van dat eigen wereldje. Heerlijk je terugtrekken vanuit de echte wereld, alsof je op een eilandje midden op de oceaan bent zonder invloed van anderen. Dit weekend hadden we even een bewust 1 op 1 momentje. Samen praten over waar je in je hoofd mee bezig bent, tussen alle verhalrn van haar eigen interesses door. Wat betekend als moeder goed luisteren en inspelen op wat ze zegt om het onderwerp naar jouw vraag te leiden.. Stukje PRT (pivotal response therapie) toepassen. En wat heerlijk als het lukt en ze je meeneemt in de wir war van haar gedachten. Want als je 12 bent, je hormonen…

  • Autisme Blog

    Gezien worden

    Omdat zoon op vele gebieden en veel plaatsen vastgelopen is, heb ik altijd het gevoel dat men vergeet wat een geweldige knul er onder het gedrag zit wat uit frustratie voortkomt. Bang dat ze vergeten wie hij is, hoe hij is, hoe lief, zorgzaam en wijs.. Dat men niet weet wat voor geweldige gesprekken je met hem kan voeren, dat hij een enorme algemene kennis heeft en je overal van alles over weet te vertellen. Dat men alleen die moeilijke momenten onthoudt, als hij niet meer weet wat hij doet of zegt. En de frustratie het overgenomen heeft. Deze week werd ik echter door verschillende mensen naar hem gevraagd, zijn…

  • Autisme Blog

    Schooltrauma

    Schooltrauma, geen verzinsel, geen aanstellerij maar realiteit.. De woorden “ik ga nooit meer naar school, nooit meer, ik ga liever dood.. En nee ook niet als mensen me ermee willen helpen… nooit meer school”…. Het is niet een kwestie van gewoon niet willen of geen zin. Het stukje onverschilligheid wat je ziet is een groot schild… De angst weer terug een klaslokaal in waar hij zich zo slecht voelde… nooit meer.. Nooit zal ik mijn kind een klaslokaal meer in dwingen.. Nooit zal ik meer zeggen, kom op het hoort erbij, even doorzetten… Want dat heeft hij gedaan, hij heeft het geprobeert, hij heeft zijn best gedaan.. Het ligt niet…