Archieven

Een boek vol gevoelens en 1 goudvis

 

Recensie

Een boek vol gevoelens en 1 goudvis

Soms zie je een boek, lees je de omschrijving en ben je meteen enthousiast. Je hebt maakt je er een voorstelling van en hoopt dat het boek alles zal zijn wat je ervan verwacht, soms kan dat tegen vallen, in het geval van dit boek is het beeld alleen maar positiever geworden..

In een wereld waarin van alles moet, lopen we onze gevoelens weleens voorbij. Belangrijk is echter wel dat je je gevoelens herkend en erkent. Maar hoe leer je dat je kinderen, al doende benoem je het maar in een moment van emotie vliegen de emoties je letterlijk om de oren, naast je kind voel jij ook van alles, en je kan het ook maar net anders voelen. Terwijl je kind enorm boos uit school komt, voel jezelf bijvoorbeeld verdriet omdat je dit niet wil voor je kind. Leg dan nog maar eens neutraal uit waar het gevoel vandaan komt. Het is dus mooi dat je op een rustig moment samen met je kind ( of voor de “ik kan het heus wel zelf!”kinderen lekker alleen )op de bank lekker kan lezen, herkennen en doen.

In “Een boek vol gevoelens en 1 goudvis” wordt een duidelijk beeld geschept van de 5 basisemoties, met leuke herkenbare tekeningen die de emoties weer geven is het een plezier om te lezen. De herkenning was bij ons groot over de omschrijving van de emoties, er wordt ingegaan wat er gebeurt als je de emotie negeert, en hoe anderen weleens kunnen reageren waar bij de emotie snel weggestopt wordt. Naast de uitleg staan er leuke originele opdrachten in, tips en trucks die makkelijk uitvoerbaar zijn en waar je op het moment van de emotie in het dagelijks leven ook op terug kan vallen.

Zelf hebben wij thuis te maken met 2 super gevoelige kinderen, die door hun autisme snel overweldigd zijn door emoties terwijl de herkenning van deze emoties erg lastig is. Maar ook dat gevoelige meisje, of dat snel driftige knulletje zullen veel kunnen halen aan herkennen van gevoelens, maar ook het mogen voelen, en daarop leren reageren. Als geen ander weet ik hoe lastig het is om over emoties te p[raten, al snel wordt het afgewimpeld, genegeerd of zijn de hoofdjes te vol.

Mijn eerste poging om gezellig samen te gaan lezen werd dus eigenlijk ook een beetje afgewezen.. Het was te veel, de klas was druk geweest en ze zou het toch niet snappen.. Terwijl ik doorbladerde naar de emotie angst werd me de rug dus ook toegekeerd. Dit is dagelijks terug kerend dus zette ik gewoon stug door.. met de woorden; “je hoeft niet te luisteren, maar lees het voor mezelf even hardop.”begon ik met lezen… Een halve bladzijde later zat ze naast me, en zei ze zachtjes….. het klopt…. Tijdens het lezen kan mijn dochter zich helemaal inleven, het praten over angst, zorgde ook voor een reactie, en wat super dat je dan meteen bij een beetje angst de doe opdracht kan doen, die haar de volgende keer bij wat grotere angst kan helpen.

Na elke emotie hebben we het boek even weggelegd, we hebben gelachen bij de tekeningen van de spreekwoorden, zo herkenbaar letterlijk getekend. Mijn dochter ging zelf op zoek naar tips voor een vol hoofd.. Dankbaar was ze dan ook voor die ene goudvis in het boek.

 

Een pareltje van een boek die van mij zeker 5 sterren krijgt.

De humor, duidelijk uitleg en de makkelijk uit te voeren opdrachten maken het boek heel toegankelijk. De leuk illustraties van Deborah van der Schaaf maken het geheel helemaal af en vullen de tekst perfect aan.

Dit boek zal nog vaak gepakt worden, om samen te lezen, of door de kinderen gepakt om zelf nog even op te zoeken wat ze ook al weer konden doen. Om de grappige plaatjes te bekijken. Maar ook om te laten zien. Zo gaf mijn dochter al aan ik wil hem graag op de logeeropvang laten zien, want samen kunnen we ook dingen uitproberen . En ook aan de juf wil ze hem laten zien, want dan de kinderen in haar klas wil ze ook de opdrachten laten zien.

Voor ons een boek dat in onze boekenkast thuis hoort, wat voor ons een belangrijk hulpmiddel is, en ook nog eens op een hele leuke manier.

En mijn dochter die vroeg al of er al een vervolg was, of een speciaal volle hoofden boek, met een zelfde uitleg, vol opdrachten, tips, tricks en eenzelfde dosis humor.

Marjan Gerarts

Marjan Gerarts slaat met dit boek de spijker op de kop. Zij is psycholoog en begeleidt al jaren kinderen en jongeren in haar praktijk. Met dit boek geeft ze inzicht in gevoelens en daarbij behorende praktische tips. “ Goed kunnen omgaan met emoties geeft je meer zelfvertrouwen en verhoogt je mentale welzijn.”

Uitgeverij Lannoo heeft met dit boek een mooie aanvulling op hun mooie brede spectrum aan uitgegeven boeken.

Gegevens Een boek vol gevoelens en 1 goudvis.

Titel: Een boek vol gevoelens en 1 goudvis.

Auteur: Marjan Gerarts

Vormgeving: Studio Lannoo (Nele Reyniers)

Uitgave: Hardcover, 48 pagina’s

Uitgeverij Lannoo

Verschijningsdatum: 23/05/2018

ISBN: 9789401449786

NUR 213,228


Share Button

Recensie De Nachtlantaarn

Na enorm onder de indruk te zijn van De goudvisjongen, was ik blij dat ik mee mocht lezen in de leesclub die Kinderboeken mocht organiseren voor uitgeverij Meis en Maas. Mijn belevenis van het verhaal lees je hieronder.

Midden in de nacht vluchten Nathan en zijn moeder weg uit hun huis, Weg van Gary. Ze nemen hun intrek in een verlaten, oud huisje in het bos. Ondanks de situatie probeert zijn moeder er het beste van te maken. Wanneer ze vertrekt om boodschappen te doen blijft ze wel erg lang weg… Zelfs de volgende morgen is zijn moeder niet terug.. Waar is ze gebleven… Wanneer komt zijn moeder weer terug? Heeft ze hem alleen gelaten? Of heeft Gary haar gevonden. Terwijl de angst de overhand neemt bij Nathan komt er een verloren vriend om de hoek kijken, en zal de vriendschap met de mysterieuze Kitty hem helpen zijn angsten onder ogen te komen en te trotseren. Zal hij zijn moeder weer zien?

Bij de start van het boek zit je vol met vragen. Vragen die tijdens het verhaal beantwoord worden. Het boek neemt je mee op een reis in het zelfvertrouwen van de hoofdpersoon. Van een hele bange jongen zie je hem met steun van zijn onderbewustzijn en fantasie uitgroeien tot een jongen die een enorme stap durft te maken. Een stap zo groot dat hij daarmee zelfs de vraag beantwoordt die je het hele boek bezig houdt… Waar is zijn moeder. De kracht van zijn eigen oplossende vermogen, teruggevonden door zijn eigen fantasie, helpt hem overleven. Een boek die je leert dat je de kracht uit jezelf kan halen zelfs als je niet meer in jezelf geloofd of verlamd bent door angst.

Een boek die de spanning vanaf het begin opbouwt en tot het einde vol blijft houden. Het verhaal was hier in huis een puntje van herkenning, Te groot voelen voor je fantasievriendje maar er nog veel steun uit kunnen halen. Een verhaal over angsten overwinnen, vriendschappen koesteren en vooral je eigen moed terug vinden.

Lisa Thompson
Deze schrijfster had mijn hart gestolen na haar eerste boek ‘De goudvisjongen’. Een geweldig meeslepend boek. Zou ze haar debuut kunnen evenaren.. En wat mij betreft is dat gelukt. Haar kracht ligt bij deze 2 boeken in het sterk neerzetten van een kwetsbare hoofdpersoon die zijn eigen kracht terug lijkt te vinden met behulp van vriendschap en volharding. Ze schrijft beeldend, je kan je precies voor de geest halen hoe het eruit moet zien. Ik kan niet wachtend op haar volgende boek.

Anneke Bok heeft dit boek prachtig vertaald uit het Engels.

 

Uitgeverij Meis & Maas heeft als missie kinderen weer aan het lezen te krijgen. Het binnen krijgen van het boek was een feestje, Om het boek nog levendiger te maken kregen we er de beschrijving bij hoe onze eigen nachtlantaarn te maken.

Gegevens De nachtlantaarn:

Titel: De Nachtlantaarn
Oorspronkelijke titel: The Light Jar
Auteur: Lisa Thompson
Omslag en Illustraties: Mike Lowery
Nederlandse vertaling: Anneke Bok
Genre: jeugdboek (midden/bovenbouw basisschool)
Uitgave: hardcover, 256 pagina’s
Uitgever: Meis &Maas 2018
Oorspronkelijke uitgave: Scholastic
ISBN: 9789030503644
NUR: 283

 


Share Button

De magie van boeken

Een kind leert sociale vaardigheden aan de hand van, gebeurtenissen, voorbeelden en een stukje eigen inzicht.  Wanneer het stukje inzicht troebel is, doordat sociale informatie net even iets anders binnen komt in het hoofdje, is het aanleren van sociale vaardigheden, of welke vaardigheden dan ook soms best ingewikkeld.  Normaal gesproken leert een kind snel, het begint met het nadoen van mama, kopiëren van gedrag van leeftijdsgenoten tot gewoon je neus eens figuurlijk stoten en een kind weet vervolgens hoe je kan reageren. Bij autisme echter is deze leerweg een stuk minder soepel, en hoewel er wel ergens in de massa de informatie op wordt geslagen, is de weg naar de informatie soms wat lastiger… De puzzeltijd wordt groter en in een sociale situatie haakt de ander af terwijl het kind met autisme nog aan het bedenken is hoe ook al weer te reageren. Wanneer de informatie niet 1,2 of 3 maar wel 20 keer is aangeboden, is de informatie steeds wat beter te vinden. Geen probleem ieder zijn eigen tijd, maar hoe zorgen we nu dat een kind sociaal dan niet meteen buiten de boot valt. Hoe bieden we sociale informatie aan. Wanneer je peuter of kleuter in de speeltuin je vragend aan staat te kijken, vastloopt in het spel of zich afzondert, is het niet zo raar dat je als ouder de situatie probeert te leiden.. Echter wordt je toch wel raar aangekeken als je naast je 10 jarige dochter tegen een andere 10 jarige tips gaat staan geven hoe ze het nu het beste op kan lossen… geloof me die andere 10 jarige denkt, dag daar begin ik niet aan, wat een rare moeder heeft dat meisje… Waarop je 10 jarige dochter helemaal niet meer snapt hoe het werkt.  Gelukkig hebben we een stukje logeeropvang, waarin juist dat nu mooi opgevangen wordt, en er geoefend wordt met samenspel maar ook met vriendschappen sluiten en onderhouden. Als een begeleider erbij komt staan en het speels oppakt is die toch een heel stuk minder raar als die moeder… (moeder zijn natuurlijk ook echt raar voor tieners).  Maar wat kunnen we nu thuis doen… Het antwoord kwam vanzelf, en werd onverwacht duidelijk.

Tijdens mijn 2e zwangerschap kocht ik het boekje Nijntje krijgt een broertje… Ok het zou een zusje worden maar de boodschap was duidelijk.. Een sociaal verhaal die een hele hoop duidelijk leek te maken.. minimaal 3 maanden lang heb ik volgens mij dagelijks dat boekje voorgelezen.  Zo kon ik mijn peuter het beste voorbereiden… Boekjes kregen een belangrijke plek, zonder erover na te denken, Belangrijke gebeurtenissen vroegen om passende boekjes, en de voorleesmomenten worden nu nog steeds gekoesterd, al luister je als 12 jarige toch wel wat op afstand mee, of vraag je je Minecraft encyclopedie voor te lezen (kan je vertellen, ik weet nu onwijs veel van alle Mincraft dingen, zonder ooit het spel gespeeld te hebben). Op het moment dat mijn jongste echter zelf aan het lezen ging, liep ze vast… Verdenking en later bevestiging dyslexie.. Ze verloor haar interesse voor boekjes, want de basis boekjes deden haar niets.. Pas toen we boekjes vonden die paste bij haar interesses leek ze wat moeite te willen doen, al ging het niet van harte… Tot we Heksie vonden, een heks met dyslhexie…. De faalangst, de fouten, de dansende letters ineens kon ze het plaatsen, en samen hebben we lachend het boekje gelezen… Ze was niet alleen, het was vervelend, maar geen ramp.. Haar interesse in lezen weer naar voren getoverd door de grappige Heksie. Boeken werden niet meer alleen voorgelezen, er werd nu samen gelezen en er werd zelf gelezen. Haar zelfvertrouwen groeide en de boekenwurm geboren..

Leren doe je als je je veilig voelt, als je goed in je vel zit en als je er voor openstaat. Boeken werden een veilige wereld, en in een veilige wereld kan je leren. Naast gezellige boeken vol sprookjesfiguren, fantasie en wilde avonturen werd er vooral ook naar boeken gezocht die aansloten bij wat er bij de kinderen speelde, over alledaagse zaken maar ook over Autisme en ADHD..  Op het moment dat het met mijn dochter niet zo lekker ging en ze met niemand wilde praten. Haar gevoel en hoofd zo chaotisch waren dat ze het even niet meer wist, lazen we “De goudvisjongen”.. En na het 1e of 2 hoofdstuk klonk er een klein stemmetje naast me…. “Mama, dat gevoel heb ik soms ook….” Een boek opende het gesprek, gaf een doorgang om weer te kunnen praten, en hoe… Van OCD tot niet naar school kunnen, uit angst.. Van pesten tot aan een prachtige vriendschap die zo fragiel ontstaat.. De gesprekken die het losmaakte zo mooi, zo kwetsbaar en zo leerzaam, Niet alleen voor haar maar zeker ook voor mij.. Samen met mijn dochter heb ik geleerd dat een boek meer is dan je veilige wereldje waar je je in op kan sluiten. Samen hebben we geleerd wat we intuïtief al deden, boeken gebruiken al sociale ondersteuning, al hebben we het nu gewoon een stapje verder ontwikkeld….

Er zullen nog vele boeken volgen, vele mooie gesprekken volgen en ik hoop de lezers van mijn blog wat vaker mee te kunnen nemen naar de mooie wereld van boeken, de wijze lessen die wij eruit halen en de mooie gesprekken die eruit volgen.

 


Share Button