‘Tegenwoordig heeft iedereen wel iets’
‘Heeft niet iedereen een beetje autisme’
‘Tja ik vind het ook niet leuk om in een rij te staan’
‘Oh zoiets als Rainman, of meer als the good doctor, dan is ze vast ergens heel goed in’
De vooroordelen over autisme zijn groot, iedereen kent het woord autisme wel en heeft daar bij voorbaat al een beeld van die helaas vaak niet klopt of maar deels overeenkomt met de realiteit.
De media lijken het daarnaast een geweldig idee te vinden of met hele stereotype mensen met autisme te komen of de gehele diagnose traject als het plakken van een labeltje te benoemen. Een labeltje waar je vooral je voordeel mee wil doen of een excuus wil bedenken.
Wat zou ik ze allemaal soms eens graag hun gelijk geven. Natuurlijk is het maar een labeltje, ik had helemaal geen zin om mijn kind op te voeden. Regels neejoh totaal niet nodig. En ja die autipas en uiteraard ook de ov begeleiderspas zijn pure luxe, helemaal niet noodzakelijk. En dat hele schoolsysteem, veel te vermoeiend joh, daar doen we geen moeite voor, scholing is toch helemaal niet belangrijk. Kind thuis is vele malen handiger..
Misschien dat we het eens een weekje moeten proberen, gewoon heel dat autisme compleet negeren, net doen alsof het er niet is. Verwachten wat ik van iemand van haar leeftijd mag verwachten, en haar dingen laten ondernemen die een 18-jarige doet zonder enige vorm van begeleiding.. Ik kan uiteraard niet volledig voorspellen wat er gebeurt, want wanneer ik dit alleen al voorstel aan mijn dochter denk ik dat ik zelfs niet meer zelfstandig naar het toilet mag. Maar kan me een hele goede voorstelling maken, en daar wordt helemaal niemand vrolijk van. Ik niet, maar zij al helemaal niet.
En natuurlijk is het fijn als ik door de ov begeleiderskaart gratis met haar meereis. Maar ik had het nog veel fijner gevonden als ze zelfstandig zou kunnen reizen. En uiteraard is het fijn als ik als begeleider korting of soms gratis entree krijg door de autipas. Maar hoe leuk zou het zijn als ze gewoon uitstapjes kon ondernemen met een vriendin. (Zonder dat mama in de buurt blijft). En oh wat lijkt het toch leuk dat je als puber kan zeggen, maar ik hoef niet naar school… Maar wat had ze graag wel gewoon een diploma gehaald en een vervolgstudie uitgekozen.
En dat labeltje…. Ik heb hem niet gezien, misschien heeft ze die ook van zichzelf afgeknipt, want dat doet ze tenslotte ook bij haar kleding….
