Balanceren in december..

Wankelend probeer ik het fragiele lijntje te belopen. Op mijn hoede voor te veel maar ook te weinig prikkels en uitdaging. Alles afwegen, structureren en plannen.. Ik hoor mezelf nog zeggen, ik kijk even op de planning of het kan terwijl ik dolgraag meteen wil roepen natuurlijk doe ik dat. Omdat ik er een ander mee kan helpen. En ik baal, want of het mijn karakter is of de december maand geen idee, maar juist nu heb ik de behoefte nog meer om warmte en liefde te verspreiden, er te zijn voor mensen. Iets goeds doen voor een ander. En ik denk ook wel een stukje behoren tot de maatschappij, ookal schrikt de hardheid me maar al te vaak af.

Wankelend zoek ik de balans tussen mijn behiefte die warmte te verspreiden maar pok de rust te bewaren. En mijn wankelen breidt zicht uit. En terwijl ik mij best doe zie ik ook mijn dochter keihard werken. Misschien wel onzichtbaar voor anderen zie ik haar een stapje terug doen om voor mij ruimte te geven. Terwijl ze eigenlijk op is, doet ze haar best toch ook haar steentje bij te dragen.

En gister, overprikkeld door lichtjes en geluid, deed ze een stap over haar grens, bang, want vreemde mensen. Maar trots deelde ze met behulp van mijn woorden, want woorden had ze zelf even niet, iets liefs uit aan minima die bij opa en oma kerstpakketen op kwamen halen.

Ze kon nog lachen met en om mijn oom.. Haar energie liep snel leeg, toch zette ze door. Ze vroeg niet gaan we naar huis terwijl je het liefst met beer in haar bed een filmpje wilde kijken in rust. Ze vroeg niet gaan we naar huis, terwijl de prikkels al veel te veel waren en qe nog op de fiets naar huis.koesten. maar ze zette door. Uit liefde en warmte om dat ze het voorbeeld maar al te vaak ziet.

Men denkt vaak dat iemand met autisme geen empathie heeft of toont. Ze te veel op zichzelf gericht zijn. Maar omdat je iets niet ziet betekend het niet dat het er niet is. Dat de liefde die ze ontvangen niet gezien en gevoeld worden. Gister deed zij, wat ik vaak voor haar doe, een stapje opzij. Zodat we uiteindelijk damen iets voor een ander konden doen. Dan mag de balans wel even wankelen


Share Button

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.