Het klinkt mooi maar is niet altijd even makkelijk. Toch wagen we elke keer die stap.
Wat is er nodig om iets toch aan te kunnen. Soms is het iets kleins, een kwestie van een koptelefoon op, of een escape als het toch niet lukt.
Soms is er wat meer voor nodigen soms lijkt het onmogelijk. Toch geef ik niet op.. De woorden die laatst weer uitgesproken werden “Dan moet je niet gaan!” zweven snel door mijn hoofd met een hele duidelijke nee erachteraan. Als iets meer aanpassingen, regelwerk of energie kost betekend niet dat het niet mogelijk is. En zeker niet als dit ook om iets leuks gaat. Er is namelijk al zoveel wat ingeleverd moet worden. En wanneer ik nu op social media gala foto’s voorbij zie komen en straks hoera geslaagd meldingen, ben ik daar nog resoluter in. We zorgen gewoon dat iets mogelijk is..
Ergens moet echter die energie vandaan komenmetgens moeten er dingen geregeld worden. Uitgezocht worden wat er nodig is, wat mogelijk is..
Het uitzoeken wat er nodig is is gelukkig iets waar we ondertussen er goed in zijn….
En zo zit ik vandaag met een boek, wat te drinken, mijn earbuds en een heerlijke boterham met eiersalade gemaakt door mijn dochter in een pretpark… En waar ik eerst toch wel een beetje baalde want wat moet ik in hemelsnaam alleen in een pretpark doen ( en nee geen Efteling daar zou ik me wel amuseren, maar een kleiner plaatselijk pretpark). Durf ik nu gewoon te zeggen dat ik door nu nabijheid te boeden juist mogelijkheden creëer voor de toekomst van mijn lieve dochter.
En mijn dochter, die hoop ik alleen te zien als je haar tasje met haar broodjes komt halen, want als mama toch ergens gaat zitten kan ze die mooi bij zich houden.
