Na een week ziekenboeg van de griep in huis werd er vooral toegeleefd naar fantasy fest. Een con in de buurt.. sterker nog op fietsafstand. Een con waar ze zich veilig voelt en thuis voelt.. Hoewel mijn hele lichaam schreeuwde om mijn bed, ging er paracetemol in en gingen we gewoon. Tussendoor zitten niet tot het einde blijven en tussendoor thuis rustig eten.
Want wat is het fijn om tussen de mensen te zijn met dezelfde interesses. Echt mensen ontnoeten is nog lastig. Maar ooit gaat die dag ook komen daar geloof ik in.. voor nu genieten we samen langs de kraampjes.. praten we bij met bekenden. Leert ze keuzes maken in wat vind ik mijn geld waard, durf ik om een prijs te vragen of een andere vraag te stellen..
Ze geniet van de muziek, leert haar grenzen kennen wat die dag wel en niet lukt en wanneer je de grens wat op kan rekken en wanneer je die grens moet respecteren.
Waar velen denken dat zo’n con of beurs te veel is proberen organisaties steeds meer mee te denken. Is de sunflower keycord niets onbekends tussen de bezoekers. En lijkt het vaak eerder een warm bad tussen veel neurodivergente unieke persoonlijkheden, dan een drukke beurs.
En natuurlijk is het druk op momenten. Natuurlijk word je overspoeld door prikkels. Kan de muziek te hard zijn. Maar de muziek is niet overal, er zijn genoeg verschillende ruimtes en is het even te veel dan is er begrip en herkenning ook dat is veel waard.
De magie van een con die niet te groot en massaal is, met ruimt op en ook rond de locatie om even te ontspannen kan magisch zijn.. niet de vreemde eend in de bijt, maar gewoon zijn zoals je bent. En op een veilige plek oefenen met contact en prikkels… Voor ons een echt uitje..
En nu nu zijn we wel gewoon moe en overprikkeld en zullen we de tijd nemen met de kat naast ons op de bank om de rust weer te vinden… moe maar wel voldaan.. en zelfs toen het even moeilijk was bleef de paniekaanval uit… dat is een overwinning.
