Hoe leg je uit dat het niet even doorzetten is?
Hoe leg je uit dat het niet een kwestie van gewoon doen is?
En eerlijk ook ik heb dat ooit echt weleens gedacht… voor ik wist wat ik nu weet..
Maar hoe leg je uit dat iets soms zo diep en onzichtbaar is. Dat van binnen het gehele stres systeem overuren draait terwijl je aan de buitenkant niets ziet.
De zinnetjes dat wil ik niet en dat kan ik niet soms betekenen ik wil het heel graag maar ik durf het niet. Of het lukt me gewoon echt niet.
Dat wat het ene moment lijkt te lukken, het andere moment een opgave is die gewoon niet mogelijk is.
Hoe leg je uit dat dat wat lukt soms extra belangrijk is, maar vooral niet te veel benoemd mag worden omdat het de andere keer dan zoveel spanning of druk geeft dat het dan toch niet meer lukt.
Hoe leg je uit dat ondanks dat je iets heel graag wil het gewoon soms echt niet lukt. En dat dit echt niet alleen voor minder leuke dingen is, maar juist vaak is voor leuke dingen.
Hoe leg je uit dat met het vastlopen er even geen uitleg gegeven kan worden, de communicatie wegvalt. Maar dat ook de keer daarop het benoemen de eerdere spanning weer oproept.
Soms is het gewoon niet uit te leggen, want het is gewoon weg niet altijd te begrijpen. Zelfs met uitleggen, zelfs met letterlijk vertalen. Soms is het enige wat nodig is gewoon stil begrip, geen verwijt en een veilige plek om weer bij te komen.
