Amsterdam concert.. gelukkig geen grote locatie, en rustig aan de overkant van het IJ. Want sorry Amsterdam je bent niet zo prikkel vriendelijk. Zelfs niet op een maandag. Bloed , zweet en tja best wel veel tranen… tijdens het voorprogramma echt nog twijfel of het ging lukken. Maar Mico… je was goed… en wat fijn dat ze kon genieten..
En oh lieve lieve meiden achter ons, jullie hebben zo enorm geholpen door haar de ruimte te geven.. had ze graag nog bedankt en ze duidelijk gemaakt dat ze echt een verschil hebben gemaakt.
En voor iedereen die nu denkt, als het zo lastig is waarom doe je het dan? Herinner jij rond je 18e nog dat rne concert of dat uitje met vrienden of gewoon een avondje stappen? Had jij die ervaring willen missen??? Nee toch? En daarom zetten we door zoeken we oplossingen en bewegen we samen door de paniek, tranen en vastlopers heen… herinneringen maken.. en ze doet het toch maar weer..
En nu… nu drink ik mijn kopje thee op, en probeer ik op te laden in het net te harde bed in een hostel ( privekamer dat dan wel) omdat de reis terug en met name Amsterdam centraal nog wel even overwonnen moet worden
