Wederom de grote vraag… Hoe kunnen we veilig loslaten, stappen nemen en groeien? Als de maatschappij alleen maar de maatschappij verhard, de vooroordelen alleen maar sterker worden en niemand elkaar meer durft te vertrouwen. Je op straat je onveilig voelt als vrouw, als kind, als persoon die net even wat anders.. Kwetsbaar omdat je niet een grote stoere man bent.
Hoe temper je de angst die ontstaat door alle nieuwsberichten.
In plaats van veiligheid door samenhorigheid lijkt er vooral haat, voortkomend uit angst, te ontstaan.
Hoe geef ik mijn kind de ruimte om toch stappen naar zelfstandigheid te ondernemen? Hoe laat ik haar in kleine stapjes los als de wereld alleen maar erger wordt…Â
