aak wordt autisme op 2 manieren gezien. Autisme met een verstandelijke beperking, laag niveau met vaak een duidelijk lage verwachting.
Of autisme met juist een hoge intelligentie die vast als een professor ergens aan de slag gaan en zich dus wel redden.
2 aannames die in de meeste gevallen vooral zorgen voor over- en ondervraging. Aannames die zorgen dat iedereen maar in die groepen ingedeeld moeten worden. Dus of je bent hoog intelligent of verstandelijk beperkt oftewel hoog of laag functionerend.. val je niet onder die noemers.. naja dan heb je vast heel licht autisme of doe je mee aan een hype en is er niets aan de hand….
Maar autisme is veel breder, vaak complexer dan in te delen tussen hoog en laag functioneren.. Autisme is soms compleet overheersend en niet afhankelijk van hoe intelligent je bent. Het kan overkomen alsof iemand niet intelligent is terwijl de situatie, maatschappij of wereld gewoon verborgen gaat onder denkwijze afkomstig vanuit het autisme. Iemand kan super intelligent zij maar totaal niet snappen hoe iets functioneert. Niet mee kunnen gaan met de geldende norm niet door een gebrek aan intelligentie maar doordat het autistische brein dingen zo anders kan verwerken.
Iemand die non verbaal is, of zich niet voldoende kan uiten kan soms inzichten over zichzelf en anderen bezitten die we ons niet voor kunnen stellen.
Terwijl iemand die onwijs goed functioneert in het onderwijs onwijs leergierig is alles wil weten, helemaal geen inzicht inzichzelf kan hebben.
En toch behandelen we iemand dan naar wat we denken te zien. Daarmee onderschatten we de ene persoon en overschatten we de ander.
Zouden we verwachtingen los kunnen, los durven laten om zo onder- en overschatting te voorkomen en gewoon iemand als een volledig persoon kunnen zien, wat uitdagen als het veilig voelt en wat extra ruimte geven als we merken dat de druk oploopt.
Niet verdelen in groepen, in niveaus maar gewoon iedereen zien als uniek persoon.
