• Autisme Blog

    Mijn lieve zoon…

    Mijn lieve zoon, 14 jaar, nog even en je wordt alweer 15 jaar. Ik zie een puber staan, een beginnend snorretje, een gezicht met jeugdpuistjes, slungelachtig lichaam met armen die te lang lijken voor je lichaam. Samen kijken we een film over de 2e wereldoorlog, bespreken we wat erg gebeurt is, en dat we hopen dat niemand dat meer mee hoeft te maken.  Je wordt groot…. Mijn lieve zoon, 14 jaar, alweer bijna 15 jaar. Je loopt door de kamer op zoek naar je kat, je knuffelt samen, gaat liggen als een kat en het liefst zoek je opgekruld naast hem op de krabpaal ook een plekje, een kat zijn…

  • Autisme Blog

    Klagen…

    Ik ben er een beetje klaar mee. Klaar met alles ro dom.het Corona virus en niet zozeer door het virus zelf alswe reacties van mensen. Mensen die klagen want hun favoriete winkel is tijdelijk gesloten. Mensen die klagen omdat ze nergens naartoe kunnen. Mensen die het ineens heel speciaal en zwaar vinden 24/7, 7 dagen per week voor hun kinderen daar te zijn. Ik wil zelf niet klagen maar nu doe ik het even wel. Je kind loopt straks niet acht, je kind is een hele ervaring rijker. Je hebt elkaar leren kennen als niets meer vanzelfsprekend is, als leren ineens anders moet. En leert uit deze situatie ook hoe…

  • Autisme Blog

    Terug naar school

    Nog een weekje en dan starten de scholen weer op. Met een dubbel gevoel zullen vele ouders dit ervaren, Maar hoe is het voor de kinderen. Hoeveel is er anders, wat mag er nu wel, wat mag er nu niet. Verschillende ingangen, op regulier maar de helft van de klas. Misschien leerkrachten die ontbreken omdat ze binnen een kwetsbare groep vallen. Maar naast de voor de hand liggende vraagtekens die redelijk voor te bereiden zijn, zullen er ook emoties zijn die best lastig zijn. De steun van die juf die je even kon knuffelen, de arm om je heen, die valt weg. Het ene kind zal weken genoten hebben van…

  • Autisme Blog

    Afscheid

    Afscheid nemen van de gebruikelijke wegen. Afscheid nemen van een toekomst die je voor ogen had, een toekomst die je dromend met je hand op je zwangere buik misschien wel voorstelde. Afscheid nemen voor wat voor velen zo ‘normaal’ is. Van boekjes, tot consultatiebureau, alles is vastgelegd. Een kind hoort zich volgens de bekende lijntjes te ontwikkelen anders valt het buiten de norm. Gek eigenlijk dat we juist nu iedereen om het hardste roept; ” Wees jezelf!” We nog steeds aan die richtlijnen moeten voldoen. De maatschappij is er op ingesteld dat we allemaal maar ontwikkelen via dezelfde lijn en ongeveer op hetzelfde punt uitkomen. In de realiteit echter zijn…

  • Autisme Blog

    Het spookt in je hoofd..

    Het spookt in je hoofd, ijsberend probeerde je mee te luisteren wat minister Rutte te vertellen heeft. De scholen gaan weer open, je zus mag weer naar school of niet.. Want die ligt al een week ziek met griep of corona.. En hoe gaan ze dat allemaal doen.. Ook hoorde je de woorden dat het toch wel zwaar was voor de ouders.. Dat hoort er toch gewoon bij, ik ben al 3 jaar thuis zeg je.. Uiteraard niemamd zorgboerderij, dus voor jou gelden in je gedachten zeker nog alle restricties.. “Ik ga echt nog niet, ik ga pas na de zomer!”. De angst nog te groot, je wilt eerst afwachten…