Wat vraagt sociaal doen toch veel soms.. en toch houdt het haar niet tegen gelukkig. We doen 2 stapjes vooruit en dan een stapje terug, maar vooruit gaan we. Aangepast op het tempo wat lukt. Kijkend naar wat mogelijk is. Wat het kwa energie kost en of dat het waard is.. het is een zoektocht. Maar ze gaat de zoektocht aan.. Het kan dan zo zijn dat een dagje super gezellig is maar dat een week herstellen nodig is. Dan bespreken we of dat het waard is en bij ja weten we dat we de volgende keer die week rust gewoon weer inbouwen..
En wat gun ik haar die sociale contacten, tuurlijk wens ik haar dat het soepel gaat, maar we koesteren wat lukt en de contacten en vrienden die ze heeft.
